Auteur: Han Messie / 15 Maart 2012

De vaak schenkt levensdurf

Afdrukken

Moegeleerd stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog

druk op de lichtknop

gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddelaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait

de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-
ziet een spitse heuveltop
waar oranje kroonbladen
van een diepe kalebasbloem
zich krullend samentrekken
plots openspringend iets baren:

een zachtblauw elfje
zij roept de zoele nacht op
zweeft bij lokkende maneschijn
over een vredige zee
vol aangewaaide kruidengeur
reist naar het glimmende kustland
zonder wereldse eisen
verdraagzamer dan het luchtruim.

Liefdes gedicht door: Han Messie
Informatie

Dit gedicht is 1.355 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 8 (4 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over slaperig
gedichten over elven
gedichten over zweven
gedichten over wijdte

Heb jij genoten van het De vaak schenkt levensdurf gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'De vaak schenkt levensdurf'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 17-03-2012 schreef poetry-girl:
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddelaken

Deze zin in woorden pakt mij in zo mooi!

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!