Menu
Gedicht insturen

Eenzaamheid

door De onbekende dichter

Eenzaamheid, Is het gevoel van angst, verdriet en pijn. Ik laat een gil, maar je hoort hem niet. Er vloeit een traan, maar je ziet hem niet. Mijn verstand wordt verbanen door mijn hart. Ik staar voor me uit, waarom ik? Zo weinig gevoel en toch...zoveel pijn. Verzet is een krachtmeting die ik telkens verlies. Dit lichaam, de slaaf van mijn geest. Een ziel, zo ziek...een hart, zo leeg...een lichaam, zo moe...en toch...de schone schijn die af en toe vervaagt is niet zichtbaar voor het oog van de onwetende mens.
3

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.