Eerste viool
door wil melker
jij laat
woorden buiten
zinnen dansen
in een vrolijke
extase van veelal
ongekende kansen
zich vurig
laten zien in
experimentele
kleuren die als
impact ook een nieuw
begrijpen geuren
de spraakverwarring
is nooit babylonisch
want feesten kent
geen tijd samen
genereert een
geweldige gezelligheid
in een carrousel van
losgelaten emoties
spreken ogen altijd
de eerste viool dan
wordt er gestreken in
akkoorden die hemels heten
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Eigen rare taal Marian van Zwienen
- Gedicht geboren metske
- Ik mis je Blue rose @}--- Vicky
- Kwetsbaar blad NicoleS
- Zonder blingbling wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.