Buitenstaander
door Alex Boelens
Handen jeuken
Gevoelens slaan op hol
Mijn hoofd staat op springen
De emmer is overvol
Het lijkt wel of ik schreeuwen moet
om iets te bereiken
Ik moet springen
willen de mensen naar mij kijken
Mijn haar moet geel zijn om op te vallen
zodat ik er eindelijk eens uit zal knallen
Ik moet nog groter worden om mensen te laten uitwijken
want mijzelf compleet veranderen zit niet in mij, ik ga niet over lijken
In een roedel sta ik achteraan
Mag ik op zijn minst een keertje in het midden staan
Het doet pijn dat mensen vroeger worden hebben gebruikt
Woorden, die mij in een heel donker hoekje hebben geplaatst
Eng, donker, vies, hard
Steenhard
komen die woorden aan
Ze zullen altijd in mijn gedachten staan
Zullen ze mij nog kwetsen, mocht ik ze tegenkomen?
Misschien heb ik mij ervoor afgesloten
Gerelateerde gedichten
- In niemandsland wil melker
- Liefde voor het leven Catherine B.
- Nieuwe kansen Marian van Zwienen
- Het leven Danny van Strien
- Droom Catherine B.
Reacties (2)
Snap heel goed wat jij wilt zeggen met jou woorden. Mensen beseffen soms niet wat woorden kunnen aanrichten. En juist wat men wilt vergeten komt opeens uit verleden tevoorschijn.
Anoniem, 22-01-2014
Denk vaak aan al wat lieflijk is, waarachtig juist en rein.
Anoniem, 18-04-2017
Log in of maak een account om te reageren.