Menu
Gedicht insturen

Woudleven rondom spiegel

door Han Messie

\'s Nachts volgt het reekalfje vol ontdekkingslust moeders zachte hoefklop. Haar achterlichaam glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam bij elke klank in \'t bos, dat luidruchtig rust, stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust, wijst de verborgen weg tussen vlier en braam, draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam, die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust... IJle nevels vatten verdwaald morgenrood, groeien tot wazige purperpaleizen, vlieden dan snel voor vroege vogelzang. Stemmen fluiten vloeiend, soms met hoge stoot, noden de zoekers naar fijne bladspijzen, te slapen onder varens, een dag lang.

Bekijk ook gedichten over: Duister Ochtend

2

Gerelateerde gedichten

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.