Menu
Gedicht insturen

Armoede

door De onbekende dichter

Ze sloft, met gaten in haar sloffen. De rok te lang voor korte jas. Armoede op gezicht geschreven. Gegeven kleding komt goed van pas. Haar sliertige halflange haren. Heeft nog nooit een schaar gezien. Met een bot gesleten schaartje. Knipt ze het geloof ik zelf misschien. De plastic tas hangt aan haar armen. In de ene hand een oude stok. Ik vraag me af wie naar haar omkijkt. Voor haar luid ik de armenklok... Zeg me niet er is geen armoe. Hier in dit welvarend land. Vraag me af, weet de regering eigenlijk wel. Hoe het gesteld is in Nederland
5

Reacties (2)

En het wordt nog erger.mooi gedicht met waarheid gevuld

Anoniem, 05-01-2013

Armoede heel goed geschetst.

Dakoyria, 28-07-2016

Log in of maak een account om te reageren.