Bladeren
door De onbekende dichter
Bladeren van dode bomen,
liggen levenloos
en verdord te samen.
Opgejaagd door de wind
op een hoop als afval.
Nooit meer zullen ze ruisen
in de wind,
de zon op hun huid,
het bloed door hun aderen
voelen stromen.
Dood en verdord zullen ze enkel
nog maar onkruid doen groeien.
Rottend..
Reacties (1)
Het gedicht doet enigszins neerslachtig aan, daarbij komt ook de troost van leven geven na het eigen leven. Een beeldende gedachte van een volgend leven na het oude bestaan.
Anoniem, 16-10-2011
Log in of maak een account om te reageren.