Gebroken tak

Ik ken de gebroken boomtak Want wat ik zie, voel ik in mij Ook mijn ziel is van gebarsten hout Geknakt door de stormen des levens De tak en ik zijn verstrengelde lotgenoten Maar de gebroken boomarm hangt nog Vingertoppen laten elkaar niet los Zolang het hout hout voelt, is er hoop De dreiging van de tweedeling Maar het deel dat dreigt te vallen, vecht met leeuwenmoed Het is aan haar kracht te danken dat de breuk de val nog niet kan forceren Mijn hart is gescheurd Doch de scheur heeft me niet helem??l verscheurd Scheurbuik door een tekort aan vreugdevitaminen Maar ik kan me toch ook nog bescheuren van het lachen Met de boomtak voel ik mij verwant Ik voel wat ik zie En ik zie wat ik ervaar Het gaat verder dan de symboliek Er ontstaat een gevoelsband Door het onheil be?digde tweelingen Net als de boomtak val ik (nog) niet En als hij valt, breek ik op exact hetzelfde moment...