Menu
Gedicht insturen

Geen oorlog meer

door De onbekende dichter

Kogels gaan door te straten mensen die jou verlaten je staat er nu alleen voor het gaat nu al tijden zo door jaren zijn voorbij mog steeds een moeder die huilt nog steeds een klein kind die schuilt nog steeds een klein meisje die zoekt hoe was het leven vroeger zo zoet iederen bedelt voor brood en sommige vragen zich zelf af wanneer ga ik dood laat het op houden laten we proberen van elkaar te houden met dit los je niks op ik zet de tijd effe op stop kijk om me heen zie vele gewonden zie vele doden allemaal zonde zie een kogel en zie een meisje nee toch het zal toch nie gebeuren de zoveelste die nu neer gaat Ik hou het niet meer vol rennend naar de gene die haar neerschoot om wraak te nemen voor alles hij trekt zijn wapen hij schiet word geraakt maar blijf rennen kom dichterbij men wraak is er bijna ben nu een meter van hem verwijderd zijn wapen gericht op mijn hoofd ik besef het,nu wordt het mijn dood verlost van me lijden zie mensen van het verleden jaren lang waren zij er niet jaren lang heb ik hier op gewacht kijk daar die meisje ze leef nu met vrede het is voorbij geen oorlog meer.
0

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.