Het herfstbos
door De onbekende dichter
Een regenval van kleuren.
Reuzeconfetti boven mijn hoofd.
Moeder wind wiegt haar baby's.
Bladeren heen en weer in de ruimte.
Als de slinger van een uurwerk.
Vlinder in tunnel van zonlicht.
Van waterverf de timide blauwe hemel.
Repetitie van het grote vogelkoor.
Maakt me benieuwd naar de concertagenda.
Kalende kruin van de oude eik.
Diepe groeven in haar knoestige lijf.
De tijd is de vijand van elke geboorte.
Seconden zijn bondgenoot van teloorgang.
Maar de schoonheid excelleert hier.
De herfst is een topgrimeur.
Het bos in haar attractie overtroffen..
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.