Leven in in het verleden
door De onbekende dichter
Daar zit hij dan
in een hoekje van zijn kamer
tachtig jaar alweer
en zoveel meegemaakt
het raakt hem nog
hij is oud en dementeert
soms slaakt hij een gil
en verweerd zich
in zijn wereld is geen vrede
hij waakt nog elke dag
omdat dat zijn geest niet leerde
dat er vrede was.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.