Tranend vel
door De onbekende dichter
De nacht ontwaakte zacht
en het eerste licht viel
op mijn tranend vel
te lang verborgen
in een cocon van ontkenning.
Ik snak naar lucht
om te overleven
mijn rouw onder ogen ziend
staak ik mijn zoektocht naar jou.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.