Zo dicht bij en zo ver weg

Met haar handen in de dorens Haar voeten vol met blaren Liep zij de weg naar boven Om de hemel aan te raken De pijn in haar knie?n Zo erg, zo'n pijn De weg leek oneindig Maar ze moest er bijna zijn De lange trap naar boven Op weg naar het licht De allerlaatste treden Met het duister achter zich Met haar handen uitgestrekt Stromplede ze naar voren Zo dicht bij was zo ver weg Iets dat van haar was Zo lang verloren Het licht nam haar op Een gelukzalig gevoel Haar tijd was gekomen Ze was bij haar doel Terwijl het licht haar optilde Haar meenam van de agrond Zag ze de sterren dichterbij De plek die ze eindelijk vond