Onderweg

Het omringende heden is een kronkelig zandpad dat je voetzolen aangenaam streelt kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk zijn dan gauw weer vergeten of _ geven bange voorgevoelens daarnaast geuren wiegende velden graspluimen en bonte bloemen noden hier lui te blijven liggen horzels en muggen snorren dreigend dwingen tot snel doorlopen verder langs die blanke slingerweg tot bovenaan een helling je ziet neer op een zachte glooiing beneden ligt een dicht bos zijn boomkruinen deinen fluisterend tegen elkaar aan geheimzinnig lied van de toekomst danst binnen lover en naalden tussen de toppen zweven schimmige vragen rond menselijke zoekersogen treffen achter dit woud de einder die tijdloos glanst rondom een paarsblauwe berg waarboven een oranje zon schijnt die afkoelt bij dalend duister als een reusachtige ster blinkt wier onderste straal de top raakt Christus\\\' genadevolle liefde toont voor wellicht moeizaam leven op aarde een onvoorstelbaar bestaan in de wachtende Eeuwigheid.