Cyclus voor Désirée
door Serval
I. Begeerde
zij die mij altijd liefkoosde
niet van mijn zijde wilde wijken
ligt nu het liefst alleen op bed
de fijnproefster en smulpaap tegelijk
roert nauwelijks het eten aan
die niet kon ophouden met rennen
zet voorzichtig een paar stapjes
het glanzend haar is nu verward
de meest gewenste wil met rust gelaten worden
ze is nog veel te jong om dood te gaan
ze weigert zich te laten onderzoeken
blijf dan maar slapen
mijn begeerde
diep gewenste
Désirée
II. Slaapliedje
wees maar niet bang
je hoeft niet mee
naar een steriele ruimte
met flikkerende instrumenten
alleen mijn hand raakt je nog aan
zo zacht als je nog nooit bent aangeraakt
alleen mijn stem spreekt je nog toe
zo zacht als je nog nooit bent toegesproken
doe je ogen dicht
je hoeft niet meer te waken
III. Het teken
je voorletter staat in de sneeuw geschreven
elke dag dat jij nog leeft
alleen maar water tot je neemt
met moeite naar een ander plekje loopt
maak ik een nieuwe sinterklaasletter voor jou
in verse sneeuw
wie het wil zien
die weet van jouw bestaan
als de sneeuw gaat smelten
verdwijn jij samen met je initiaal
je eet weer
loopt de trap weer af en op
het teken lijkt te zijn begrepen
IV. Verstorven
het teken was begrepen
maar anders dan ik had gedacht
nu dalen dikke vlokken neer
op je denkbeeldig graf
V. Gebeiteld in water en lucht
je ogen waren star als van een pop
er hing een heel licht lijkenluchtje om je heen
maar je tanden waren niet te veel ontbloot
een laatste kus
een laatste streling
lief meisje
dank je dat je hebt geleefd
VI. Van 2 op 3 december
je zijden waren weer gevuld
je vacht was niet meer plukkerig
o, zachte roodwitbeige haartjes
die glans in opaalgroene oogjes
hoe soepel gleed je door mijn armen
vannacht
precies een jaar nadat je bent gestorven
kom je nog eens langs?
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.