Menu
Gedicht insturen

Advertentie

Speurend schip

door Han Messie

De geliefde walvis wekt felle haat tegen de jacht op deze vorst der zee. Telde de zachtzinnigste reus niet mee in 't sierlijk golvende scheppingsgewaad? Uitsterven? Nee, men houdt heftig beraad. Toverhulp van een milde, sterke fee verschijnt stil sluipend als een spiedende ree, maakt dat het wondermonster steeds bestaat. Maar de vangst van krioelende vissen, die zorgen voor veelvuldig nageslacht, willen we toch niet uit ons leven wissen. Fijn geperste sardientjes strelen zacht walsende tong en gehemeltenissen. Krijgen, genieten: een vragende boodschap. Korte uitleg: Het woord "gehemeltenissen" is wel wat al te vrij. Maar de kleine holten tussen de gehemeltebogen zijn als het ware kleine nissen in het dak van de mondholte. Han Messie

Bekijk ook gedichten over: Sonnet

2

Gerelateerde gedichten

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.