Huisvrouw

Wasmachine was haar laatste toeren aan het draaien. De stofzuiger at zo schrokkend van de gevarieerde maaltijd op de grond tot hij zich aan een bloemblad verslikte. Trok het uit zijn keel, zo kon hij verder zijn weg afleggen. De microgolf begon te rinkelen omdat hij er de brui aan gaf telkens voor ontdooier te moeten spelen. De kookplaat was ook niet in haar doen, ze werd aangevallen door het water van de overgekookte aardappelen en deed het deksel van de pot springen. Ondertussen had de alleszuiger Zijn buik volgevreten en was het tijd het ademloos geluid van de toeterende wasmachine af te zetten. Wat nu eerst? De droogkast eten geven of de mixer even laten schrikken in warme soep. Hij zette het op een lopen, zijn onderbuik zat niet goed verbonden met zijn lichaam. Verdomd strijkijzer verbrandde mijn elleboog had haar stoom even laten blazen. De stekker ervan deed verder zijn werk en gaf gretig stroom aan dat tuig. Zwetend repte ik mij naar de aardappelen om die zonder dralen van het water te ontdoen. Oef we konden nu eindelijk eten, waar had ik nu al die tijd voor nodig gehad? Juist voor te werken als huisvrouw. Die kennen jullie wel, ze heeft toch nooit iets te doen. Ondertussen waren de kinderen thuis. Vertelden hun wedervaren aan mijn luisterend oor. Ik keek mijn beide bengels liefkozend aan. Zij brachten weer rust en kracht om straks met goede moed de krakende droogkast leeg te maken Zo stelde ik die dag weer orde op alle zaken. Claire Vanfleteren ©