Stil wit

Stil wit, een kleed over leed. Eendrachtig wanen wij onszelf euforisch. Fel verlichte bomen en in de schittering van een kaars, dromen wij. - Voetafdrukken markeren jouw gelopen pad. Moegestreden, volg ik jou wederom op de weg naar ons huis. - Ik hoop dat deze kerst voor een ieder zaligmakend is, en dat een helder vredeslicht ons bedekte leed verlicht of het wegsmelt als sneeuw voor de zon. Waarna kerst voor een ieder dan pas echt begon. - Ik zie je laatste voetafdruk, ik ben thuis, en aanschouw met gemengde gevoelens ook ons fel verlichte huis. - Weemoedig kijk ik even achterom naar ons zojuist gelopen pad. Ik huil van binnen, want ooit liepen wij hand in hand wij beleefden kerst in ons hart en was ons kleine, nauwelijks zichtbare boompje ... slechts een klein gebaar. - Want wij, wij hadden alleen maar oog voor de ander en voor elkaar. --- ® Ingrid van der Weegen.