Auteur: Antje. / 5 April 2018

Zo lang geleden

Afdrukken

Toen ik jou voor ’t eerst ontmoette
daar op die stille polderweg,
leek je een zwerver op je oude motor,
een touw in je manchester broek
en een jas met een gescheurde mouw.
Ik zag alleen jouw ogen,
zo prachtig hemelsblauw.

O ja ik kende jou wel al,
maar we hadden nooit gesproken.
Vol blijdschap hoorde ik je komen.
Je kwam me achterop.
We hebben daar gestaan,
en eigenlijk niet veel gezegd.
Ik voelde me verdrinken in jouw ogen
zo prachtig stralend blauw.

Ik weet nog wat je zei:
“Ik haal je op, durf je wel achterop?”
O ja, ik durfde, afwijzen kwam niet in me op.
Het gevoel was zo intens.
En dat is het ook gebleven
genoeg voor heel ons leven.

Ik denk nog vaak aan die ontmoeting,
Daar op die stille polderweg.
Pas het begin van onze toekomst.
Die vulden we van toen af samen in.
Nu ik dit zeg voel ik me weer zeventien.
Hoewel ik nu oud en grijs ben,
doet het me goed om even terug te zien.

Antje.

Liefdes gedicht door: Antje.
Informatie

Dit gedicht is 283 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (3 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over polderweg
gedichten over ogen
gedichten over achterop
gedichten over toekomst
gedichten over leven

Heb jij genoten van het Zo lang geleden gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Zo lang geleden'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 19-04-2018 schreef metske:
mooi hoor

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 15-04-2018 schreef dakoyria:
Opnieuw heel mooi, zoals ik van je ken! Vr.gr., Dakoyria.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 09-04-2018 schreef Johny Donovan:
zeer prachtig gedicht Antje

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!