Die ene nacht
door De onbekende dichter
Het is een stil en donkere nacht.
Ik hoor de wind en de bomen
Ik bid en bid, en wacht.
Dat er een goed bericht zal komen.
De slaap kan ik niet vinden.
Het zijn de angsten die dat verhinderen.
Ik zie het steeds weer voor bijgaa
Wat ze jou hebben aan gedaan.
Drie keer dat ze jou naar het ziekenhuis brachten,
Stres, zeiden ze. Waren jou klachten.
De laatste keer reed de ambulance hard.
Jij lag er in met een hart infarct.
Je leven nam een ander wending.
Je kreeg nu eindelijk herkening.
Het is nog goed af gelopen.
Je kunt nu honderd worden, laat ik hopen.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.