Een en een is twee
door De onbekende dichter
Het omarmen van vier armen,
spreken vertrouwen in
ik voel
vier fluisterende woorden
ik hou van jou
deze zachte tedere lippen
overtuigen mij van liefde
en altijd weer vier handen in ??n, twintig krioelende vingers
onze liefde hield stand
onze woorden werden daden
ik voel uitdaging jagen,
dit verlangen naar meer
de betekenis van dit samenzijn
leeg van feiten,
toch samen het initiatief
Ik vraag nu is perfectie waarheid?
ontbrak het laatste puzzelstukje?
dat ons verwees naar het volledige plaatje?
Zo makkelijk eigenlijk.. 1 + 1 = 2
Reacties (1)
Heel eenvoudig van opzet en verloop. Het einde van het gedicht is heel beeldend en ook raadselachtig.
Ondanks de allersimpelste woorden geeft het onze gedachten heel wat puzzelwerk en een vraag, die voor vele antwoorden vatbaar is.
Groeten van Han.
Han Messie, 11-02-2013
Log in of maak een account om te reageren.