Ik kan nog wel mee
door De onbekende dichter
De dag glipt onder mijn venster door.
Voorzichtig licht
Zoekt zijn weg.
Langs de muren.
De nacht verliest het overwicht.
Een merel zingt, en nog een.
Mijn ene been uit bed.
Het andere volgt gedwee.
Slaapgelaat in spiegel staart me aan.
Ouder dan gisteren, even jong als vandaag.
Geluk is denken: ik kan nog wel mee.
En dansen als je de trap af gaat.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Lenteleven Catherine B.
- Op de beesten af jozlebruyn
- Open zijn en blijven jozlebruyn
- Langs de waterkant Catherine B.
- Merels Antje.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.