Jaarringen
door De onbekende dichter
Jaarringen
Gekromde vingers
reiken naar blauw.
Wuiven en strekken zich
in bewegend grijs.
Soms wit in koude tijd.
Groene veren wenden zich
naar het licht.
Fluisteren warme woorden
wat ze rood doet kleuren.
Vallen tot geel en bruin tapijt.
Een voedingsbodem.
Voor later.
Reacties (1)
een heel mooi gedicht.
M.L, 08-11-2012
Log in of maak een account om te reageren.