Je missen ondanks mijn wensen

Ik heb deze laatste nacht In de dalen van mijn dromen alvorens jullie gaan en komen een schoteltje genegenheid gebracht Met verknochtheid bereid en bedacht. Ik deed het maar al te graag: En nu vandaag bid ik jullie toegewijd Dat alles gewoon zo goed moge gaan Al is er zowaar een traan, een mooie splinter van herinnering: Jaren zal ik het nog diep bewaren In dit samenstel van bestaan dat ik met weemoed zal bezingen. Droom nu van de volle maan, Laat je niets opdringen Ongeweten, zal ik Jou nooit vergeten, Trouwen met een andere cupido en dat moet jij weten, is maar zo en zo en zo... Trouwen is een beetje gaan; paleizen en paradijzen van weleer: Liefste, kijk er niet meer naar! Wordt geen zoutpilaar. Wuif mij geen afscheid na, want dat doet precies zo'n zeer. Je missen, ondanks mijn wensen: Missen is goddelijk. Maar soms zijn wij maar mensen.