Ruimte en beslotenheid

Sigarendamp en scherpe champagnelucht zweven in elkaar: de knusse avond prikkelt, vergaat _ wonderlijk geurend. Golvend slaat het meer het café op zijn oever, in één wilde maat met de borrels, die binnen heftig op en neer deinen. Kille herfstnevel hangt over wijde velden. Stille leegte... Doods... Plots klinkt luid kraaiengekrijs als het warme lied van leven. Hollend nader ik de diepgekartelde rand van het eikenbos, voel me een smulgrage haas bij een moestuin vol kolen. De reebok kuiert langzaam voort, blijft dan staan _ tuurt, springt op en verdwijnt; met sierlijke danspassen volgt de rikke haar gezel. Han Messie