Wat heb ik aan niks

hoe je naar me keek zal ik nooit meer vergeten toch ben ik bezig deze gedachte te wissen. je praatte tegen mij, maar ik weet niet eens wat je vertelde. zo verzonken in jou mooie ogen, waar ik nu boven probeer te blijven. jou niet begrijpen, maar het toch proberen. ik wil dit niet meer, want waar komt het op uit? op niks Ik probeer je te vergeten maar kom je overal tegen ookal kan ik je niet zien. ik hoor telken je stem, ookal praat je niet eens. ik wil dit echt niet meer want het maakt me kapot! ik wil je vergeten je niet eens meer kennen want wat heb ik nou aan niks?