Herfstverdriet
door Catherine B.
Met bitterheid rust een traan
van hemels verdriet op mijn huid
Een bleke herfst met sombere nevels
De gouden zon is klaar om te vertrekken.
Vind het blauw laken niet meer
terug, waar ik genoot van haar wit
borduursel bij elk voorbijgaand moment
Uit het zicht verloren, een levende voeding.
Mis de helderheid van de zee die
voortaan donker, grauw en grijs kleurt
Haar koude golven tegen de duinen, harde
wind blaast de laatste restjes zomerzand weg.
Herfstverdriet op de twee wangen
Smaak van motregen tot zware buien
De sombere nevel hangt in slierten, sluipt
in het lichaam, nestelt zich, ontlast mijn lente.
Meer van Catherine B.
Gerelateerde gedichten
- Het zinkende schip Catherine B.
- Werkloze mier Catherine B.
- Spelende mug Catherine B.
- Vakantieliefde Catherine B.
- Nomadenleven Catherine B.
Reacties (3)
Water en wind zorgt nu voor kale bomen wat rijke kleur doet verbleken
die de Herfst bij geboorte had meegenomen.
Grijze lucht doet helderheid verbleken
Water en wind blijven Herfst lastig vallen om
al het mooie waar Herfst zolang naar uit had gekeken te verknallen
Totdat Winter komt met zijn misschien nog koudere deken.
(c) Tine de jong 158
Anoniem, 23-10-2013
Dank je wel voor De mooie regels Tine.
Anoniem, 23-10-2013
Heb meteen een trui aangetrokken, kreeg het opeens koud van het lezen!
Anoniem, 30-03-2014
Log in of maak een account om te reageren.