Rode waas
door wil melker
ze scherpt haar tong
in hoge modulatie
snerpt woede
en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot
zij gaat totaal los
zacht droom ze weg
naar een vredig land
een geschrokken verpleger
de spuit nog in de hand
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Emoties Ellen
- Versteende agressie wil melker
- Drift wil melker
- Horen, zien en zwijgen elsa
- Ik wil.. madameblanche
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.