Mijn lieve hond
door monique bense
mijn lieve hond
vannacht is hij gestorven, mijn lieve hond
hij zuchtte ingetogen, lang en diep
waarna hij wegzonk en voor eeuwig sliep
hij lag in mijn armen, zo zacht als bont
morgen ga ik hem begraven in de achtertuin
daar komt zijn grafje met een eenvoudig kruis
mijn enige metgezel is nu herinnering
ik zie hem: altijd vrolijk en opgetogen
’t is stil en eenzaam nu in huis.
Monique Bense
Meer van monique bense
Gerelateerde gedichten
- Zacht ben jij ingeslapen wil melker
- Containerafdruk Paul Duyvesteyn
- Begin en eind droomster
- Wij geven hem uit handen jozlebruyn
- De schaduw voorbij wil melker
Reacties (3)
Een ontroerend gedicht! Sterkte! mvg Ank
Anoniem, 06-12-2015
je maatje,
je dagelijks
praatje, je samen
eraan gaan staan, van dag
tot dag in hand aan huid zo
huiselijk zacht zo altijd anders
beraden op op pad op
wacht, \'t mag je
bij blijven.
groetje
voor op je
donkere dag,
hans
hans winter, 06-12-2015
Ach, wat lief en treurig beschreven... Alle goeds!
Anoniem, 06-12-2015
Log in of maak een account om te reageren.