Hazenpad
door Marian van Zwienen
Als de vragen krioelen
zonder eigen vaste plek
de intentie van het voelen
met een laagje wordt bedekt.
je de zóveelste schuine grap
niet eens meer kan vertalen
en zelfs op het hazenpad
in vluchten zou verdwalen.
dan kan je door de bomen
het bos niet meer ontdekken
waardoor alle mooie dromen
verdwijnen en vertrekken.
waar kan je dan terecht?
in het doolhof onbekend
je dwaalt, je huilt en vecht
omdat je niet weet waar je bent.
blijf jij sterk en dapper hopen?
ondanks vlagen pech en pijn
dat steeds het zelfde rondje lopen
je straks brengt....
waar je wilt zijn?
© Marjanekke. 2015
Meer van Marian van Zwienen
Gerelateerde gedichten
- Klamme handen Marian van Zwienen
- Onrust! droomster
- De snelweg naar je doel Marian van Zwienen
- Einddoel Samuel van der Meij
- Jouw weg Marian van Zwienen
Reacties (4)
Mooi geschreven zeg
Ga zo door
Anoniem, 05-09-2015
Mooi hoor!!
Anoniem, 06-09-2015
mooike dit!
Anoniem, 08-02-2017
Wat een bijzondere...
Anoniem, 26-02-2017
Log in of maak een account om te reageren.