Schoolmeestersbetoog
door Han Messie
De bekende olielamp
van het oude oosten
brandt buiten bij onweer
op een platte steen
door wind gestuwde regen
doet de kleine waggelvlam
walmend ineenzakken
maar een zwakke gloed
blijft om het ronde gaatje
donderslag en bliksemstraal
maken hun luide speelkring
steeds woester machtiger...
de aarden vuurschotel
blinkt plots _ is dan dof
dreigt al schokkend
te verschuiven
houdt stand
stoot een helder licht uit
dat gestadig groeit
onverstoorbaar flonkert
trots
razend hemels geweld
jonge mensen
onthoudt dit beeld
tijdens de zware tocht
naar het levensdoel.
Gerelateerde gedichten
- Ik hou mijn kop omhoog Marian van Zwienen
- I am strong ....Anony....
- Doorgaan.. Andrea
- Belofte Blue rose @}--- Vicky
- Moed Blue rose @}--- Vicky
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.