Zij
door Dana
Waarom kwel ik mezelf telkens me de gedachten,
weten hoe laat, en wanneer ze naar je lachte.
Waarom doe ik me het telkens aan,
me kwellen met het weten van haar bestaan.
Waarom hou ik je op mijn manier in de gaten
En kan ik het maar niet los laten.
Waarom voel ik wat jij doet,
terwijl ik me afvraag waarom het zo moet.
De dingen die wij deden waren voor mij zo speciaal,
maar voor jou is het niet zo bijzonder, je doet hetzelfde, bij allemaal.
Ik gun je het beste, eindelijk weer liefde in je leven,
iemand die haar hart ook aan jou kan geven.
Wetend dat het deze keer goed zal gaan,
waarom kan ik het toch niet laten rusten, trek ik het me toch weer aan?
Gerelateerde gedichten
- De koffer Fairouz
- Alleen gedichtengirl
- Dat simpele gebaar Fairouz
- Grootste wonder Alexander
- Pure zelfkastijding Agnes Domber
Reacties (2)
Veel onzekerheid, die lang blijft... Maar tenslotte zal het toch zijn bestemming vinden.
Anoniem, 06-05-2012
Met Han messie eens,ook al schrijf je voor jouzelf[prive bericht naar mij],menigeen zal zich erin herkennen,want onzekerheid is iets wat elk mens bezit hoor.Blijf gewoon schrijven,maar neme goede feedback wel aan.Daar leer je alleen maar van.groetjes.
Anoniem, 20-02-2013
Log in of maak een account om te reageren.