Moeder Maas
door Mario Odekerken
Door kracht gedreven
kabbel je als een woesteling
wispelturig en zonder weerwoord
alsmaar door
Onverwoestbaar
meander je
van links naar rechts
door het glooiende landschap
Zonder gevoel
en zonder benen
vervoer je op eigen kracht
zelf de dikste stenen
En als de zomer Zon
je grootste vijand
jou laat verdrogen
wordt er gesmeekt
roep je om hulp
van je goede vriend de regen
die jou
dan weer doorweekt
Zodat je
weer verder kunt gaan
met het
onbesuisd stromen
© Mario Odekerken
Gerelateerde gedichten
- De rivier van het leven Catherine B.
- Bootje Sarah Kalokerinos
- Ik wou een stukje van de natuur zien Gedichtenlady
- Hoogste koning madameblanche
- Even alleen zijn bij de rivier Gedichtenlady
Reacties (3)
Laat stromen je woorden als de rivier hier stoomt door menig land.
Anoniem, 24-10-2015
Mooi gedichtje echt de maas
????????????
Kim froling, 20-05-2020
mooi gedicht hoor. Zeker met de overstromingen die de laatste dagen delen van Limburg teisterden !
Jan Crienen, 18-07-2021
Log in of maak een account om te reageren.