Slingertijd

Handen omklemmen het koude metaal, zittend op het plankje reiken voeten achterwaarts tot aan de tenen het zand. Benen recht naar voren wiegt ze zich vooruit om langzaam met het lichaam vaart te maken. Wind suist langs haar haren, schakels kraken, in haar maag zweeft vaag het draaierig gevoel. Ontspannen laat ze zich door lucht en ruimte voeren, geeft zich over, aan hetgeen ze hoort. Wanneer ze uitgeschommeld haar gedachten ordent, herinneringen uit de kindertijd beschrijft waar vader achter haar met uitgestrekte armen haar in de hoogte drijft weet ze Wie haar voortbewoog door heel haar levenstijd.