Thuiskomen

De avond gaat langzaam het klokje rond Mijn mond verwerkt het voedsel traag Hardlopen, dat gaat niet lukken Ik krijg mijn voeten amper van de grond Het voetbal van vanavond, dat vang ik amper op Ik zie vaag het lichtje van m\'n telefoon Het tovert een glimlach op mijn kop Bus 300 heeft lachende lampen die al het water direct doen verdampen De chauffeur is ervaren en zit in een sleur En heeft ten opzichte van mij een regenachtig humeur Zo laat in de avond is iedereen liever lui dan moe Het doet mij niets, ik ga naar Groningen naar jou toe Het is ondanks de drukte, donder in de stad Het donker wilde ik ontvluchten dat heb ik in Emmen wel gehad Mensen krioelen, bellen, rennen en rijden Maar jou rust laat mij gedijen Rillend van de kou loop jij naar mij toe Jouw mond verglimlacht, maar jouw ogen zijn moe Jouw paraplu is doorweekt, maar de regen doet geen pijn\' Want wat kan de regen bij jou toch ontzettend warm en welkom zijn Ik verdrink in jouw woorden en aandachtig zal ik luisteren De mooie klanken vatten de dag samen Nog nooit heb ik de liefde zo omarmd Ik ben vanavond thuis gekomen Laat ons verliefd de avond in slenteren