Ingetogen
door wil melker
ik ken de momenten
waarop haar lach
langzaam ingetogen wordt
het woord omfloerst
klinkt en met emoties
beladen zijn boodschap zingt
in zacht mineur
kleurt de stemming
naar wat donkere kanten
is het bewegen
minder luid en feeëriek
dan toen de groep nog danste
zij zijn geraakt door een
diep verdriet dat onverwacht
tevoorschijn schiet
herkennen in samengaan
de tragische omstandigheden
waaronder mensen leden
toch ervaren zij de moed
om verder te gaan
het leven weer te laten klinken
als ogen helder blinken
hebben zij het goed gedaan
hun schip zal nooit echt zinken
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Carnaval Frans Vos
- De bonus van live wil melker
- Familiefeestjes wil melker
- Bruisend wil melker
- Een clown wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.