Mijn hond
door De onbekende dichter
Mijn hond was zo lief,
dat is de hond die ik boven alles verkies.
Speelde met haar elke dag,
ze maakte altijd de lach.
Maar nu is het voor goed gedaan,
want ze is naar de hemel gegaan.
Ze blijft altijd in mijn hart,
zonder haar verder, een nieuwe start.
Heb daarmee altijd verdriet,
iemand die mij kan troosten bestaat niet.
Ik zal je altijd missen,
en ik zal je nooit uit mijn geheugen wissen.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Bob Neeltje
- Mijn kleine draakie sassie0585
- Een echte vriend Catherine B.
- Hond Sarah Kalokerinos
- Allerknapste hond Marian van Zwienen
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.